Kulturowy FAQ Kontynentu - Języki, Pieniądze, Rozrywki, Stroje i Inne

9. Małżeństwa, związki i miłosne ekscesy

Małżeństwo - co, kto, jak i po co

Zawieranie małżeństw jest tradycją powszechną we wszystkich nowożytnych krajach Aesterionu. Małżeństwo łączy dwie osoby dowolnej płci, oficjalnie tworząc z nich jednostkę rodzinną w oczach społeczności. Do zawarcia związku małżeńskiego wymagane jest, by obie osoby osiągnęły odpowiedni wiek, a także brały udział w ceremonii bez przymusu, z własnej woli. Po wejściu w związek małżeński, oczekiwane jest, że para będzie mieszkać i żyć wspólnie, razem będzie zarządzać majątkiem i wychowywać dzieci, jeśli takie się pojawią. Małżeństwo często nie ma jednak niczego wspólnego z miłością, przynajmniej na początku, w większości przypadków bowiem jest ono wynikiem decyzji rodzin młodych, podejmowanych z powodów ekonomicznych, politycznych lub dyktowanych przez tradycję.
W przypadkach, gdy przynajmniej jedno z młodych posiada znaczącą ilość dóbr materialnych lub bardziej wpływową pozycję w społeczeństwie, w ślubie uczestniczy urzędnik, który nadzoruje zawarcie umowy i sporządza dokument, w którym spisane są warunki związku. W przypadku osób o niskim statusie, szczególnie chłopów, czy innych biedaków bez tytułu, ślub odbywa się jedynie w gronie rodzin i przyjaciół młodych, ewentualnie z udziałem członka miejscowej starszyzny lub przedstawiciela zgrupowania religijnego.
Ceremonie zaślubin wyglądają różnie, zależnie od terenu, na którym się odbywają - różne grupy mają własne tradycje, sposoby składania przysięgi małżeńskiej, preferowane stroje, obrządki i tym podobne. W większości miejsc powszechne jest jednak składanie przysięgi w obecności przynajmniej dwóch świadków, którzy mają za zadanie dowodzić prawdziwości ślubu przed resztą społeczności. Powszechne jest również związywanie dłoni młodych czerwoną nicią lub wstążką podczas składania przysięgi, przywołując w ten sposób Patrona Prawdy, którego symboliczna obecność świadczyć ma o tym, że małżonkowie obiecują dotrzymać swoich przyrzeczeń. Znakomita większość ceremonii kończy się również drobnym chociaż przyjęciem, które w przypadku bogatych nowożeńców może rozciągać się nawet w kilkudniowe zabawy, bankiety i libacje.

Związki nieformalne i nieakceptowane

Małżeństwa zawierane są z różnych powodów, równie dużo powodów znajdzie się też jednak na to, by dwie osoby pozostawały ze sobą w relacji bez decydowania się na ślub. Zdarza się, że takie nieformalne związki są nieakceptowane przez społeczeństwo, a czasem nawet nielegalne i wprost zakazywane.
Najczęściej do zawarcia małżeństwa nie dochodzi, gdy dwie osoby chcące być w związku z takiego lub innego powodu, pochodzą z całkowicie różnych warstw społecznych i rodzina jednej ze stron nie zgadza się na taki krok. Pozwalając, na przykład, szlachciance wziąć ślub z wieśniakiem, rodzina tej pierwszej byłaby zmuszona do utraty potencjalnego kontraktu z innym rodem, jednocześnie nie zyskując niczego, poza jednym, niedomytym prawdopodobnie panem młodym, którego na domiar złego nie można by nawet pokazać bez wstydu w towarzystwie. Zdarza się też, że dla samej przykładowej szlachcianki utrata twarzy byłaby zbyt kosztowna, pozostaje jej więc utrzymywać z lubym nieformalny związek, z którego mogą nawet urodzić się dzieci, to jednak do której z rodzin będą one należeć, pozostaje kwestią dyskusyjną - żadna ze stron nie jest zmuszona do uznania ich za własne.
Warto zaznaczyć, że zawieranie małżeństw pomiędzy członkami różnych warstw społecznych nie jest odgórnie zabronione. Sprawa ma się inaczej w przypadku magów - ci, którzy należą do Domów magicznych często narzucone mają odgórnie z kim mogą, a z kim nie mogą zawrzeć związku. Domy bardzo poważnie traktują utrzymywanie tajemnic i sekretnych technik, które powierzane są ich członkom, przez co śluby z przedstawicielami innych Domów są w większości przypadków traktowane jako tabu kulturowe. Co ciekawe, częściej zdarza się, że Domy magów używających dwóch zupełnie odmiennych rodzajów magii wyrażają zgodę na małżeństwo swoich członków, niż te używające tego samego lub dwóch bardzo podobnych do siebie kryształów.
Innym przykładem całkowitego tabu kulturowego jest na kontynencie wiązanie się lub nawet utrzymywanie jakichkolwiek bliższych relacji z osobami, które doznały krystalizacji, stając się tym samym Nietykalnymi. Powszechnie uznawane jest, że jeśli jest się poślubionym osobie, która ulegnie otwartej krystalizacji, można uważać się za owdowiałego.

Miłość i jej miejsce w budowaniu relacji

Czytając o specyficznej utylitarności małżeństw, można by pomyśleć, że mieszkańcy Aesterionu to istoty wyjątkowo cyniczne i nieromantyczne, nie byłoby to jednak prawdą. Chociaż większość oficjalnych związków, szczególnie tych na wyższych szczeblach społecznej hierarchii, zawiera się pomiędzy osobami nie mającymi zbyt dużo czasu na poznanie się wzajemnie i miłość nie jest w takich sytuacjach kwestią pierwszo a nawet drugorzędną, nie oznacza to jeszcze, że Aesteriończycy całkowicie orzucają romans i nie kierują się uczuciami. Różne kultury odmiennie podchodzą do problemu godzenia ze sobą tych realiów codziennego życia, różnie też podchodzą do kwestii wierności małżeńskiej. Dla przykładu, wśród rycerzy Albionu zakochiwanie się w cudzych małżonkach i podejmowanie się heroicznych wyczynów w ich imieniu jest uważane za godne podziwu i warte układania ballad, w których to zazdrosna druga strona relacji uznawana jest za będącą w błędzie. Na ziemiach Dominium powszechnie znaną tajemnicą jest, że większość osób wyższego stanu utrzymuje kochanki lub kochanków, chociaż mówienie o tym w kulturalnym towarzystwie uważane jest za prostackie. Imperium Rhodenii, od czasu wstąpienia na tron Imperatrix, większą uwagę przykłada do narzucania przestrzegania małżeńskich przysięg wierności, ale przecież czego templariusze nie wiedzą, to ich nie zaboli...