Kulturowy FAQ Kontynentu - Języki, Pieniądze, Rozrywki, Stroje i Inne

8. Jedzenie

Jedzenie na co dzień

Zależnie od poziomu bogactwa i ilości kręcącej się po kuchni służby, jakie dana osoba posiada, codzienne posiłki mogą być na kontynencie skrajnie odmienne - to co dla jednego jest zwyczajnym posiłkiem, dla innego może stanowić niemałą ekstrawagancję.
Biedni Aesteriończycy nie mają wiele czasu na to, by krzątać się wokół pieca, brakuje im też możliwości na zdobywanie drogich składników, a co za tym idzie, jedzą oni ciepłe posiłki rzadziej, często tylko raz dziennie. Podstawą wiejskiej diety są zboża, z których powstają kasze i mąki. Dzięki przydomowym grządkom mają oni dostęp do warzyw, na przykład w postaci kapusty, marchewki, rzepy, cebuli czy fasoli albo grochu. Jeśli w okolicy hoduje się odpowiednie zwierzęta, dostępne jest mleko i jaja. Mięso stanowi raczej rzadkie uzupełnienie diety, nie jej podstawę, a ryby je się w zasadzie jedynie w miejscach, gdzie są one wyławiane. Podróżnik zatrzymujący się w wiejskiej chacie na noc, może spodziewać się, że zostanie posadzony przy ławie wraz z całą rodziną, dostanie w rękę łyżkę i razem ze wszystkimi jeść będzie z misy pełnej zupy czy kaszy. Dla niektórych może się to okazać niemałym szokiem, ale większość zgodzi się pewnie, że szok lepszy jest od pustego brzucha.
Bogatsi mieszkańcy Aesterionu mogą pozwolić sobie na większy wybór codziennego menu. Ich posiłki częściej mają więcej niż jedną potrawę, mięso nie pojawia się na talerzu jedynie od święta, jedzenie jest zwykle gorące i pożywne, a do tego smakuje w dużo bardziej interesujący sposób - podczas gdy biedota ogranicza się zwykle do używania soli i znalezionych w okolicy ziół, bogaci mogą sobie pozwolić na drogie i rzadko spotykane przyprawy, często przywożone aż spoza kontynentu.

Uczty, przyjęcia

Dla wielu mieszkańców Aesterionu ucztą będzie już posiłek złożony z trzech dań, w tym jednego mięsnego, nawet jeśli zjedzą go samotnie. Prawdziwe uczty jednak to nie tylko okazja do napchania sobie żołądka, ale przede wszystkim wydarzenie towarzyskie. Bogaci Aesteriończycy lubią wyprawiać bankiety na dziesiątki gości i podawać na nich szeroką gamę drogich i egzotycznych potraw tak, by dzięki uczcie pokazać się wszystkim wokół z jak najlepszej strony.

Jedzenie w karczmach i zajazdach

Karczmy i gospody, zarówno te miejskie, jak i wiejskie, na które natrafia się podróżując traktami kontynentu, oferują gościom zarówno napoje, jak i strawę. Podawany tam alkohol jest najczęściej stosunkowo słaby, co nie powstrzymuje ludzi przed upijaniem się nim i wszczynaniem burd. Jedzenie podawane jest na ciepło, zwykle z jednego, dużego gara, co powoduje, że nikt nie rozdaje raczej w takowych przybytkach kart dań, a klienci cieszą się, jeśli do wyboru mają dwa dania i ewentualnie opcjonalną pajdę chleba. Jeśli w zupie lub gulaszu podanym w karczmie pływają możliwe do zidentyfikowania kawałki mięsa to znak, że jest to przybytek z górnej półki. Nie oznacza to jeszcze, co prawda, że witają do niego z własnej woli ludzie bogaci, ale ci mniej wybredni wędrowcy nie będą narzekać.

Jedzenie w podróży - ogniska i prowiant

Nie każda podróż prowadzi wędrowców przez dobrze ubite trakty, pełne przyjaznych plebejuszy wsie i przyzwoicie zaopatrzone gospody. Zapobiegawczy podróżnicy w takich sytuacjach zabierają ze sobą suchy prowiant, nie licząc na to, że zawsze uda im się coś po drodze złowić czy zerwać na poboczu - takie schodzenie z trasy może się okazać bardzo czasochłonne, po co więc kusić los? Racje podróżne składają się zwykle z twardych sucharów, które może nie smakują za dobrze, ale po rozmoczeniu w wodzie lub zupie są jak najbardziej zjadliwe, a także kawałki przenośnej zupy - odparowanego bulionu, który wystarczy wrzucić do gotującej się wody, by zyskać garnek ciepłej i pożywnej strawy. Bogatsi mogą przygotowywać sobie na drogę również suszone mięso lub owoce, orzechy, twardy ser i tym podobne rarytasy.