Wielkie Księstwo Zjednoczonego Trójgrodu

**Administrator** · (Ten post był ostatnio modyfikowany: 15-02-2026, 11:55 PM przez Administrator.)

Wielkie Księstwo Zjednoczonego Trójgrodu

~ Zjednoczeni Samotnicy Przeciwko Ponurej Prawdzie ~

Ziemie Trójgrodu mają w sobie coś takiego, co sprzyja ponuremu nastrojowi. Czy to kwestia pogody, która zawsze ma w zapasie jakąś przygnębiającą mżawkę, czy może nieufnych spojrzeń mieszkańców, efekt jest ten sam - podróżowanie mglistymi traktami rozrzuconymi niczym porwana pajęczyna pomiędzy poszczególnymi zjednoczonymi miastami nie należy do przyjemności. Nie tylko ludzie, ale nawet sama ziemia wydaje się tam zmęczona dekadami ciągnących się bez końca wojen i grabieży. Poza zmęczeniem jednak, spomiędzy gigantycznych, zasłaniających słońce drzew i spod dachów na wpół spalonych chat wysuwa się coś jeszcze - coś starszego i groźniejszego, coś co jeży włosy na karku i sprawia, że miejscowi odwracają wzrok. Ile cieni przeszłości zdołała już obudzić rozlana przez lata bezsensownych okrucieństw krew? Na niektóre pytania bezpieczniej jest nie szukać odpowiedzi.

Położenie:
Trójgród zajmuje obszary południowo zachodniej części Aesterionu, poniżej linii wyznaczonej przez Góry Działowe i wody Wielkiej Rynny. Wszystkie większe miasta, w tym trzy dawne miasta-państwa, leżą na obrzeżach kraju, skupione przy wybrzeżach mórz i większych zbiorników wodnych. Centralna część Zjednoczonego Księstwa pozostaje w dużej mierze niezamieszkana i niewielu śmiałków decyduje się na podróżowanie przez nią, jeśli nie musi.
Tereny kraju są górzyste, choć w większości nie są to góry wysokie. Ważniejszymi punktami na mapach Trójgrodu są jezioro Vlatva zajmujące centralną pozycję, a także rzeka Nur, uchodząca do morza w Vysehradzie.
Klimat jest tam cieplejszy niż na północy kontynentu, ciężko go jednak nazwać gorącym. Szczególnie obszary wokół jeziora Vlatva zdają się cierpieć przez cały rok na nadmiar niezdrowego, wilgotnego powietrza, sprzyjający ciężkim mgłom.

Stolica: Vyshehrad
Wysoki Zamek. Oryginalnie jedno z miast-państw południa, obecnie stolica Wielkiego Księstwa. Spośród zjednoczonych miast, leży ono najdalej od granicy z Sarecją, w dużej mierze udało się mu więc uniknąć bezpośrednich ataków podczas bratobójczej wojny, którą na własne nieszczęście rozpoczął władca pochodzący właśnie z Vyshehradu. Położone w zatoce, u ujścia rzeki Nur miasto szczyci się swoją długą, choć burzliwą historią, jak również bliskimi związkami z położonym stosunkowo niedaleko Lys. Jeśli wierzyć podaniom, Vyshehrad zbudowany został na ruinach innego, starszego miasta, sięgającego pamięcią do czasów świetności Wielkiego Księstwa Volodii. Na terenach stolicy znajduje się również jedna z lepiej (chociaż nadal niezbyt dobrze) zachowanych twierdz należących do Rycerzy Strigoi.

Inne istotne ośrodki:
Zvarna - Najbardziej północne z miast południa, położone nad Wielką Rynną. Zaopatruje centralną część Wielkiego Księstwa, jednocześnie stanowiąc pierwszą linię obrony przed atakami z północy. Ostatnie pięć dekad mieszkańcy Zvarny spędzili albo przygotowując się do wojny, albo aktywnie w niej walcząc. Miasto otoczone jest wysokimi, wzmocnionymi murami, ma też głębokie spichlerze, więc napadanie go bezpośrednio i obleganie nie jest najmądrzejszym posunięciem taktycznym, o czym zresztą Sareci przekonali się nie tak dawno temu, gdy podczas nieudanej próby zdobycia Zvarny prowadzili oblężenie przez cztery lata.
Mieszkańców Zvarny uważa się powszechnie za wyjątkowo twardych, nieokazujących niepotrzebnie emocji i zaprawionych w boju, przy czym niezbitym faktem jest na pewno to, że większość Zvarnijczyków od najmłodszych lat szkolona jest w zakresie walki i nawet ci najdelikatniejsi i najgłębiej pochyleni nad książkami znają podstawy obchodzenia się z bronią.
Vlatvi Kraj - Miasto portowe, jedno z dawnych miast-państw południa. Swoją nazwę bierze od dominującego okoliczne tereny jeziora Vlatva, podróżowanie wokół którego samotnie, szczególnie nocą, odradzane jest przez praktycznie wszystkich. Miasto cieszy się złą sławą, pomimo (a może właśnie z powodu?) bycia głównym ośrodkiem transportowym pomiędzy Albionem i kontynentalnym Aesterionem. Chociaż nie mówi się o tym głośno, handel w mieście zdominowany jest przez zorganizowaną siatkę przestępczą, a okoliczne wsie często cierpią na problemy z bliżej niezbadanymi napaściami.

Ważne informacje historyczne:

Wielka Księżna od lat sponsoruje współpracę Vyshehradu z Uniwersytetem Lyskim, a w 98 roku Nowej Ery, kiedy szkoła decyduje się otworzyć nowy Oddział Badań Terenowych, podarowuje Lys budynek na terenie stolicy, mający służyć jako placówka badawcza i baza wypadowa dla podróżujących na zachód badaczy. Nieoficjalnie pojawia się informacja o tym, że Trójgród oczekuje wyniesienia jednego ze swoich profesorów na stanowisko kolejnego Rektora uczelni.

Po śmierci Wielkiego Księcia Leventa Trójgród popadł tymczasowo w sytuację, w której po władzę sięgnęło jednocześnie kilka osób, doprowadzając tym samym do krótkiej jak na możliwości tego kraju wojny domowej. Chociaż kandydatów do tronu było wielu, faktyczne szanse miała ich zaledwie czwórka: książę Radu z Vlatviego Kraju, Rusalin Stoica z Domu Magicznego Stoiców oraz członkowie rodziny poprzedniego Wielkiego Księcia - jego bratanek Dorel, który wsławił się podczas rozlicznych bitew oraz wnuczka Artemi. Jak pokazała historia, to ta ostatnia wyszła z tej potyczki z sukcesem, okazując się dzielić przynajmniej część charyzmy przodka, która pozwoliła na zjednoczenie kraju lata wcześniej. Niestety, popularność nowej władczyni nie miała trwać równie długo co księcia Leventa - w ciągu następnych dwudziestu lat jej panowania coraz więcej frakcji zaczęło podważać sprawność jej rządów, domagając się zmian na tronie, a być może nawet powtórnego rozpadu kraju na mniejsze jednostki.

Podczas ogromnych rozmiarów bitwy, która stoczona została nad jeziorem Vlatva, na terenach północnych rubieży Trójgrodu, Wielki Książę ściera się na polu bitwy z prawie o połowę od niego młodszym królem Sarecji. Mówi się, że obcy władca użył podstępu, by pokonać wprawionego w bojach i niepokonanego jak dotąd przez nikogo księcia Leventa. Ciało przegranego nie zostaje odnalezione po bitwie, jego przegrana, jak i śmiertelne rany zadane w potyczce, są nie do zakwestionowania. Siły Trójgrodu tymczasowo wycofują się za mury swoich miast i fortec, celem przegrupowania i podjęcia decyzji o przyszłości.

Wszelkie wewnętrzne rozmowy na temat zawarcia potencjalnego pokoju z północnym sąsiadem zostały zakończone dramatycznym atakiem sił Sarecji na Zvarnę, która oblegana była przez trzy miesiące, nim wróg zdecydował się odstąpić od oblężenia, uprzednio złupiwszy okoliczne wsie. Wielki Książę Levent zwołał wówczas naradę składającą się z możnych i władców Trójgrodu, na którym podjęto decyzję o tym, że wojna z Sarecją trwać będzie do momentu, w którym to tamta się podda. Ustalenie to nazwano Trójporozumieniem i do dziś powołuje się na nie, gdy ktoś wygłasza poglądy godne jedynie zdrajcy honoru narodowego.

Siły Trójgrodu pokonują w kolejnej bitwie księcia Naraczu, będącego wówczas jednym z dwóch najpotężniejszych władców ziem należących do Korony Sarecji. W kraju zaczyna się mówić o nadchodzącym coraz szybciej zwycięstwie i zakończeniu trwającej już siedem długich lat wojny, ale niestety - pomimo barwnych korowodów świętujących przyszły triumf, północny wróg daleki jest od poddania się. Książę Złotej Iglicy, młody Hafsa, zostaje mianowany królem całej Korony i podejmuje walkę ze zdwojoną zaciętością.

Chociaż oficjalnie uznaje się rok 49 za początek Długiej Wojny, którą Wielki Książę Levent wydał Koronie Sarecji, zaraz po objęciu władzy na południu, to dopiero na początku roku 50 odbyła się pierwsza poważna bitwa pomiędzy krajami. Starcie odbyło się stosunkowo niedaleko Złotej Iglicy i powstrzymało pozbawiony dotąd większych problemów, triumfalny pochód Wielkiego Księcia Leventa w głąb sareckich terenów, rozpoczynając tym samym wieloletnie zmagania pomiędzy władcą Trójgrodu a zaledwie dziewiętnastoletnim wówczas władcą sareckim - Mściwojem II Hafsą.

W czasach poprzedniej ery na zachodnich ziemiach władza należała przez długie wieki do Wielkiego Księstwa Volodii, które rozpadło się w trakcie spektakularnej wojny domowej, pozostawiając po sobie południe pełne mniejszych księstewek i miast-państw wojujących ze sobą wzajemnie. Dopiero w 49 roku Nowej Ery udało się zjednoczyć trzy największe ośrodki południowo-zachodniej części kontynentu: Vyshehrad, Vlatvi Kraj i Zvarnę. Tego graniczącego z cudem osiągnięcia dokonał książę Levent z Vyshehradu, znany później jako Wielki Książę. Charyzmatyczny, choć nie najmłodszy już władca, okazał się być tym, czego Trójgród potrzebował, by zjednoczyć się i pod wspólnym sztandarem pomaszerować ku granicom swojego północnego kuzyna - Sarecji. Dużo w ówczesnych czasach mówiło się o zjednoczeniu całego zachodu i odbudowie Wielkiego Księstwa Volodii, na którego czele miał stanąć Levent.

Ważne informacje kulturowe:
Mieszkańcy Trójgrodu znani są ze swojej stoickiej, chłodnej natury, dumy i niechęci do obcych. Większość społeczności preferuje częściową chociaż izolację, co widać choćby po samej strukturze kraju, będącego zlepkiem zjednoczonych, a jednak wciąż osobnych w jakimś stopniu miast i podległych ich władcom wiosek. Im dalej od miejskich centrów, tym więcej wśród nich przesądów i zabobonów, być może pochodzących jeszcze z czasów, gdy łowcy potworów mieli tam ręce pełne roboty. Dziś zresztą również nieciężko wyobrazić sobie monstra czające się w cieniu, gdy podróżuje się ponurymi, ukrytymi wśród gigantycznych drzew traktami.
Spośród wszystkich obcych Trójgrodzianie z największą niechęcią odnoszą się, rzecz jasna, do swoich północnych kuzynów, Saretów. Trwająca już blisko pół wieku wojna pomiędzy narodami odbiła się na Trójgrodzie, odciskając swoje piętno zarówno na samej ziemi, jak i ludziach.

Święta i festiwale:
• Dzień Wielkiego Zjednoczenia, pierwszy dzień pełni lata. Obchodzony na cześć zjednoczenia kraju przez księcia Leventa, najczęściej przy pomocy kwiatowych ozdób i parad wojskowych. Za życia władcy, który doprowadził do połączenia się ziem stanowiących dzisiejsze Wielkie Księstwo, święto to obchodzone było dużo huczniej, obecnie jednak jego uznanie podupadło znacząco, szczególnie wśród pospólstwa.
• Trójgród nie ma wielu świąt wspólnych dla całego kraju, głównie z uwagi na to, że zjednoczony jest od stosunkowo niedawna. Różne miasta, a nawet pojedyncze wsie, świętują odmienne, często szalenie niszowe festiwale, oddając cześć słabo znanym Patronom, uciekając się pod opiekę lokalnie uznawanych Świętych, czy wspominając ważne dla społeczności wydarzenia.

Krążące plotki:
• Coraz więcej ludzi znika z traktów w centralnym Księstwie i zaczyna się mówić o czających się tam nieznanych bestiach.
• Doradcy aktualnego Wielkiego Księcia pracują nad umową mającą prowadzić do zawarcia trwałego zawieszenia broni i być może pokoju z Sarecją, po pół wieku nieustannych wojen.
• Wojna między Trójgrodem i Sarecją, która przycichła nieco w ostatnim roku, ma zawrzeć na nowo już niebawem.
• Porzucona ruina zamku niedaleko Zvarny jest nawiedzona i nikt jeszcze nie zdołał spędzić tam nocy i przeżyć do rana.
• Istnieją drogi prowadzące pod fundamenty Vyshehradu, do ukrytych pod nim ruin starożytnego miasta, na którym zbudowano dzisiejszą stolicę.
• Wielki Książę Levant wciąż żyje i ukrywa się w jednej z zapomnianych fortec nad jeziorem Vlatva.

Prominentne grupy:
• Familia - Semia, Rodzina, a czasem po prostu Gildia Złodziei mająca swoją siedzibę gdzieś w portowym Vlatvim Kraju. Macki jej wpływów sięgają dużo dalej, być może nawet i poza granice Trójgrodu. Ich działania są, rzecz jasna, nielegalne, ale biorąc pod uwagę jak wielu strażników i prawodawców zdążyli już opłacić, członkom grupy ciężko jest cokolwiek udowodnić. Zajmują się głównie kradzieżami i przemytem, nie jest to jednak pełen zakres ich działań. Mówi się, że członkowie gildii mają swój kod honorowy, którego przestrzegają. Poza tym, w pewnym stopniu pilnują oni również pokoju w mieście, które bez ich obecności dawno popadłoby krwawy chaos.
• Rycerze Strigoi - Zwani również Nocnymi Łowcami lub po prostu Strigoi, bo prawdę mówiąc ciężko nazwać ich faktycznymi rycerzami. W ich posiadaniu znajduje się kilka rozpadających się zamków rozrzuconych na terenach Trójgrodu, w których trenują przyszłych członków zgrupowania, a także spotykają się pomiędzy podróżami. Na co dzień Strigoi rzadko pozostają dłużej w jednym miejscu, podróżując po kraju (i nie tylko) w poszukiwaniu bestii i potworów, na które polują. Dawniej ci bezwzględni łowcy pełnili ważną rolę w społeczności, dziś jednak mają już za sobą lata świetności.

Podejście do magii:
Mieszkańcy Trójgrodu pokładają dużo ufności zarówno w Patronach i Świętych, jak i używających kryształów magach. Niemniej jednak, magia na tych terenach związana jest także z mnóstwem ponurych przesądów, szerzących się szczególnie pośród chłopstwa. Mieszkańcy mniejszych, położonych dalej od centralnych miast wiosek, nieufnie podchodzą do obcych, a szczególnie tych, którzy potrafią robić rzeczy, jakich oni nie rozumieją.

Władca i sposób sprawowania władzy:
Władzę nad całym krajem i stolicą Trójgrodu sprawuje Wielki Książę. Obecnie na tronie zasiada Wielka Księżna Artemi Leventova, wnuczka Wielkiego Księcia Leventa, który doprowadził do zjednoczenia kraju. Zvarna i Vlatvi Kraj, chociaż poddane Trójgrodowi, mają też własnych, pomniejszych książąt, którzy zajmują się codziennymi sprawami należnych im ziem.